„Szanowni koledzy, jesteśmy tutaj, aby debatować nad budżetem, zatwierdzać sprawozdania czy przyjmować administracyjne decyzje. Ale jesteśmy również po to, aby bronić godności ludzkiej” – powiedziała radna Renata Sobieska.

Jak podkreśliła, radni nie ingerowali w dokonywaną przez administrację ocenę wyników pracy pracowników, aż w jednej z ocen nie pojawiła się uwaga – niesubordynacja z powodu komunikowania się starostów z radnymi. Według Sobieskiej, jest to „wyraźne naruszanie praw radnych, utrudnianie w zapewnianiu interesu publicznego”./„Nie mogliśmy też nie reagować na list samorządu, skierowany do podległych placówek i podwładnych z prośbą o wskazanie, który z pracowników będzie uczestniczył w organizowanym w weekend przez Związek Polaków na Litwie wydarzeniu” – kontynuowała radna.

Wskazała też na to, że radni nie wtrącali się w proces reorganizacji struktury administracji samorządu tak długo, aż „nie stał się on legalnym sposobem na pozbycie się „niewygodnych” osób lub powierzenie im niższych stanowisk i zatrudnienie „wygodnych”. „Samorząd, który był wcześniej krytykowany z powodu rozbudowanej struktury, teraz pęka w szwach, a na pytanie o etaty, zmiany na stanowiskach i przydzielane finansowanie, otrzymujemy ogólnikowe odpowiedzi” – podkreśliła radna.

Według informacji publicznej w rejonie za ostatnie lata socjaldemokraci zatrudnili ponad 100 nowych pracowników, często bez należytej kwalifikacji.

„Apelujemy nie z powodu jednorazowej kłótni między pracownikami, a w sprawie sygnałów o systematycznym zachowaniu względem konkretnych osób, możliwie niezgodnych z prawem działań, systematycznego powodowania sytuacji stresowych, stosunków pracy, gdy pracownicy są poniżani” – powiedziała Sobieska.

Na posiedzeniu Rady udzielono głosu osobie, która odważyła się opowiedzieć o swoim przykładzie dotyczącym mobbingu. To była starosta Gminy Podbrzezie – Agata Puncevičienė, której prześladowania, poniżania i późniejsze zwolnienie odbiło się szerokim echem wśród społeczności.

Pani Agata kierowała urzędem gminy prawie sześć lat – od 3 listopada 2020 roku do zwolnienia w dniu 31 sierpnia 2026 roku.

„Dziś Rada podnosi temat przejawu mobbingu w Samorządzie Rejonu Wileńskiego. Chcę go uzupełnić o swoje osobiste doświadczenie. O to, co sama widziałam, słyszałam i doświadczyłam” – powiedziała na wstępie Puncevičienė. Wskazała na to, że do 2023 roku jej działalność jako starosty była oceniana bardzo dobrze, za 2023 rok – dobrze, za 2024 rok dostała ocenę „przekracza oczekiwania”.

Swoje opowiadanie rozpoczęła od tego, że jesienią 2023 roku została zaproszona na rozmowę z socjaldemokratą merem Robertem Duchniewiczem. Przed spotkaniem zapytała o temat rozmowy, ale nie otrzymała odpowiedzi. Podczas rozmowy był też obecny ówczesny dyrektor administracji Władysław Kondratowicz.

„Powiedziano mi, że mam nie słuchać jakichś przewodniczących i parlamentarzystów. Mówiono też o moim udziale w wydarzeniach, organizowanych przez Związek Polaków na Litwie, takich jak dożynki czy zloty. Ale najbardziej zapamiętałam takie słowa, że jeśli nadal będę robiła po swojemu, będą zastosowane środki administracyjne – opowiadała pani Agata.

Jesienią 2024 roku została ukarana karą dyscyplinarną. Nie zgodziła się z tym i złożyła pozew w sądzie. 10 listopada 2025 roku sąd uznał nałożenie kary dyscyplinarnej za nieuzasadnione i uchylił ją. Po upływie kilku miesięcy, w lutym 2026 roku socjaldemokrata, dyrektor administracji Vytautas Vansavičius dokonał rocznej oceny pracy starosty Podbrzezia. „Wynik był dla mnie szokiem. Jeśli w 2024 roku moja praca została oceniona jako przekraczająca oczekiwania, to w 2025 roku już jako niespełniająca oczekiwań” – mówiła Puncevičienė. W sprawie tej oceny też złożyła pozew do sądu.

Dodała, że w ankiecie oceniającej znalazł się też zarzut, że komunikuje się z radnymi pomijając bezpośredniego przełożonego, mimo że podczas rozmowy ten zarzut nie był omawiany.

„Po negatywnej ocenie przygotowano plan poprawy wyników działalności. Realizowałam go, ale czułam, że poprzeczka jest podnoszona coraz wyżej, wymagań było coraz więcej. W toku realizacji tego planów starostwie została przeprowadzona nieplanowana inwentaryzacja” – powiedziała.

Po upływie terminu planu poprawy została przeprowadzona kolejna ocena jej pracy. 29 lipca 2026 roku otrzymała opinię, że nie osiągnęła wyniku, ustalonego w planie poprawy i tego samego dnia zostało podpisane rozporządzenie o nałożeniu kolejnej kary dyscyplinarnej – nagany, związanej z okolicznościami przeprowadzenia tej inwentaryzacji. Stało się to przyczyną do wypowiedzenia umowy o pracę.

„Zasadność zwolnienia rozpatruje obecnie sąd, więc dzisiaj nie proszę Radę o rozpatrywanie tego, co rozpatruje sąd. Proszę tylko o ocenę tej sekwencji zdarzeń i zastanowienie się, czy to wszystko wydaje się normalne. Czy tak właśnie powinna wyglądać relacja z pracownikiem, którego praca była oceniana jako bardzo dobra i dobra, a w bardzo krótkim czasie nagle przestał spełniać oczekiwania? Odczuwałam to wszystko jako ciągłą presję, kontrolę i coraz silniejsze poczucie, że jestem odsuwana od pracy” – powiedziała była starosta Podbrzezia.

Nagłośnione na posiedzeniu Rady 16 października konkretne przypadki zastraszania i mobbingu pracowników w rejonie wileńskim przez władze socjaldemokratyczne wywołały ogromne oburzenie zarówno radnych jak i słuchających transmisję na żywo mieszkańców rejonu i całej Litwy.